Skip to content

Kitap Kulübü
Seminerler

Kitap Kulübü
Seminerler

Sepetim

Kitap Kulübü
Seminerler
Kitaplarım
Yazarlar
Ülkeler
Çevirmenler
Yayınevleri
Neler Yapıyorum?
Sık Sorulan Sorular

Kitap Kulübü
Seminerler
Kitaplarım
Yazarlar
Ülkeler
Çevirmenler
Yayınevleri
Neler Yapıyorum?
Sık Sorulan Sorular

Kitaplarım
Yazarlar
Ülkeler
Çevirmenler
Yayınevleri
İşlerim
SSS

Kitaplarım
Yazarlar
Ülkeler
Çevirmenler
Yayınevleri
İşlerim
SSS

Tüm Çevirmenler

Didem İpekoğlu

Kütüphanemdeki tüm Didem İpekoğlu çevirileri (1)

9789750763472_front_cover

İnsanlığımı Yitirirken

Osamu Dazai

 4/5

120 sf.

Beni Instagram'da Takip Edin

Beni Instagram'da takip ederek okuduğum kitapları güncel olarak izleyebilirsiniz. @eylulgormus

Okudukça Dünya’nın beşinci bölümünde Lond

Okudukça Dünya’nın beşinci bölümünde Londra’dayız: Virginia Woolf’un Londra’sı. Doğduğu, büyüdüğü, kendini bulduğu mahalleleri (Bloomsbury, elbette!) dolaşıyor, satırlarında yeniden inşa ettiği o kenti keşfediyoruz. Tabii Londra’nın bir parça dışına, hikayenin bittiği yer olan Sussex kırsalına da uzanıyoruz.

Edebiyat tarihinin en biricik kalemlerinden birinin izinde, tıpkı Mrs. Dalloway gibi durmaksızın yürümek olağanüstüydü. Dilerim siz de bu bölümü çok seversiniz.

Okudukça Dünya, yeni bölümüyle yarın @tod_tr’de ve akşam 22.15’te ilk gösterimiyle @beiniztv’de 🤍

🫱🏻‍🫲🏼 @pinarr_klncc @bariskillinc @vidartproduksiyon

Ekim kulübümüzün gönderisini giremeden tüm o

Ekim kulübümüzün gönderisini giremeden tüm oturumlar dolduğundan, her oturuma 5’er kişilik ek kontenjan eklemek durumunda kaldım 🥲 Bu gönderi de onu duyurmak içindir efendim. Meselemiz Kafka ve küçük dev kitabı Dönüşüm olduğundan, bu coşkuyu anlayabiliyorum elbette. Çünkü Dönüşüm, ne çok şeyi dönüştürdü sahiden edebiyatta.

Evet, Ekim kitabımız nihayet bir Kafka; edebiyat tarihinin en kült ilk cümlelerinden birine sahip olan Dönüşüm’ü nihayet konuşuyoruz. Kafkaesk’in ne olup ne olmadığını anlatmak istiyorum ve bu minik romanın neyi değiştirdiğini, hala nasıl bunca geçerli sözü olduğunu birlikte didikleyelim arzusundayım.

Ben kitabı Tanıl Bora çevirisiyle İletişim baskısından okudum ancak piyasada çokça başka çevirisi var, elbette bir başka çeviriden de okuyabilirsiniz. Hatta belki kimi cümleleri karşılaştırma şansımız olur oturumlarda bu sayede, o açıdan da bakabiliriz metne.

Her zamanki gibi üç oturumumuz var; Pazar, Pazartesi ve Salı günleri için; belirttiğim gibi her birinde beşer kişilik yerimiz var şu anda. Online, Zoom üzerinden buluşuyoruz ve yaklaşık 2-2.5 saat kadar konuşuyoruz.

Evet, benim beyanatım bu kadar 🫱🏻‍🫲🏼 Biletlerinizi web sitemden alabilirsiniz, linki hikayemde de paylaşıyorum. Görüşmek üzere! 🤍

#reklam

GÜNCELLEME: Tüm biletler tükenmiştir. İlginiz

GÜNCELLEME: Tüm biletler tükenmiştir. İlginize çok teşekkürler! 🥲

Haz Buluşmalarımızın eylül oturumunda beni çok heyecanlandıran bir eşleşmemiz var: Damaklarımızı ve zihinlerimizi çok uzak bir coğrafyaya, Peru’ya götürüyoruz. Çok sevgili Mario Vargas Llosa’yı her zaman olduğu gibi ülkesinin eşsiz lezzetleri eşliğinde konuşuyoruz. 🇵🇪

24 Eylül Perşembe akşamı @mastercardturkiye sponsorluğunda ve @projectkultur organizasyonuyla Asmalımescit’te, @lokantalobi’de buluşuyoruz. Üstelik bu ay yanımızda çok sevdiğimiz bir marka da var, @sharkninjatr de yanımızda olacak.

Hep diyorum; bunların adı Haz Buluşmaları çünkü bu yemeklerin meselesi haz: güzel kelimelerden aldığımız haz, iyi yemekten aldığımız haz, bir arada olmaktan aldığımız haz. Bir yazarın hayatını ve edebiyatını konuşuyor, bir yandan da onun ülkesinin lezzetlerini tadıyoruz, tüm duyularımızı aynı anda uyarıyoruz yani.

Buluşmalarımız vesilesiyle şehrin müstesna mekanlarını da keşfetmeyi sürdürüyoruz. Bu ayki ev sahibimiz Lokanta Lobi’nin bizler için hazırladığı menüyü ekranı kaydırarak görebilirsiniz, Peru mutfağının imza lezzetlerini bize özel çalıştılar.

Bu ay mutfakta şeflerimizin yanında @sharkninjatr var; markanın ekipmanları menünün hazırlığında iş başında olacak. Her tabağımıza yine Doluca bağlarından özel bir seçki de eşlik edecek. Bu arada eğer vejeteryan veya vegansanız, biletinizi aldıktan sonra bana yazmanız durumunda şeflerimiz size ayrı bir menü hazırlayacaklar. 🤍

Mario Vargas Llosa, eserlerinde hem bireyin hem toplumun çelişkilerini kusursuz şekilde aktaran, tekniğiyle sınırları zorlayan, siyasi duruşuyla çokça tartışmaya sebebiyet vermiş ve 2010 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüş bir büyük isim, ülkesinin Nobelli tek yazarı. Kendisini size uzun uzun anlatacağım için çok heyecanlıyım.

Kontenjanımız her zamanki gibi sınırlı, dolayısıyla gecikmeden yerinizi ayırtmanızı rica ederim, genelde çok hızlı tükeniyor biletler malum. Mastercard kart sahiplerine özel bu deneyim için biletlerinizi priceless.com’dan alabilirsiniz, linki hikayemde paylaşıyorum.

Kocaman, neşeli soframızda buluşmak üzere! ❤️

#reklam

1820 doğumlu Çek yazar Božena Němcová’nın

1820 doğumlu Çek yazar Božena Němcová’nın Büyükanne’sine dair duygularım karmaşık. Anlatmaya çalışayım.

Öncelikle: isminden de anlaşılacağı üzere yaşlı bir kadını anlatan bu kitap biraz... Yaşlı. Hem dili, hem de konusu itibarıyla yani. Kızının yanına kalmaya giden yaşlı bir kadının ağırlıklı olarak torunlarıyla maceralarını okuyoruz. Büyükanne çokça hikaye biriktirmiş, görmüş geçirmiş, babamın çok sevdiğim tabiriyle “ilim sahibi olmadan irfan sahibi olmuş” bir kadın, her bölümde yeni bir öykü okuyoruz ve o bilgeliğini kasaba halkına, torunlarına, komşularına dalga dalga yaymasına, iyiliği büyütmesine şahitlik ediyoruz.

Yazıldığı döneme göre değerlendirince neden vaktiyle çok okunduğunu, çok ilgi gördüğünü anlayabiliyorum tabii ki. Öncelikle 1800’lerde bir kadının, üstelik de kendinden yaşça büyük bir adamla evlendirilmiş, dört çocuk doğurmuş ve son derece geleneksel bir hayata itilmiş bir kadının kitap yazmasının epey nadir olduğu bir dönemden bahsediyoruz. Bir kadının, üstelik odağına bir kadını alan, küçük insan hikayeleri anlatan bir roman yazmasının o dönem için epeyce devrim niteliğinde olduğu da muhakkak. (Düşününüz ki benzer şekilde odağına kadınları alan Küçük Kadınlar’ın yayımlanmasına daha 15 sene var.)

Ama işte... Aradan dile kolay, 170 yıl geçmiş, bu kitap da zamana çok iyi direnememiş bence. Her ne kadar yukarıda saydığım türde aykırılıkları olsa da, döneminin bol karakterli, çok hikayeli, geleneksel anlatı geleneğinin unsurlarını da taşıyor haliyle, dolayısıyla okurken yer yer biraz sıkıldım.

Bu kitabı biraz “yetişkinlere masallar” gibi okumak lazım belki: Bohemya taşrasının soğuk gecelerine, enteresan geleneklerine, bir dönemin bugünkünden çok uzak dünyasına dair çok şey anlatıyor ve insanı bir başka diyara götürmeyi şüphesiz ki başarıyor. Doğru beklentiyle okununca daha çok tat vermesi muhtemel. Arz ederim.

*Yayınevi göründüğü için #reklam

Puantiyelerim ve ben yeni sezona hazırız. 🙃

Puantiyelerim ve ben yeni sezona hazırız. 🙃

💌: @pandoraninmeraki

“İnsanların birbirlerinden daha fazla korkmama

“İnsanların birbirlerinden daha fazla korkmamaları tuhaf, çünkü korkmaları için neden var.”

Allahım, ne kadar tüyler ürpertici bir kitap. Danimarkalı yazar Tove Ditlevsen’in insanı ne kadar karanlık yerlere götürebildiğini unutmadım sanıyordum, unutmuşum, yakalandım resmen.

Birkaç sene önce yazarın otobiyografik unsurlar taşıyan Kopenhag Üçlemesi’ni okuyup çok, çok sevmiştim, nihayet dilimizde yeni bir kitabı yayımlandı. Hayatına son vermeden önce yazdığı son romanı bu. Belki de o yüzden en karanlık, en zehirli, en ürkütücü metinlerinden biri.

Ürkütücü diyorum sürekli, yanlış anlaşılmasın, korku romanı filan değil elbette. Ama bir gerilim romanı mı derseniz, bence evet. Ünlü bir yazar olan Lise ile yirmi yıllık evliliğin ardından kendisini terk eden kocası Vilhelm’in hikayesini okuyoruz. Birbirlerinin zehrini içererek hayatta kalan, toksik ilişkinin müstesna bir örneğini deneyimleyen bir çift kendileri. Vilhelm gittikten sonra Lise gazeteye bir ilan vererek kendine bir “sevgili” aradığını duyuruyor. İlana başvuran bir genç adamı Vilhelm’in odasına yerleştiriyor, ona adamın kıyafetlerini giydiriyor, oğluyla tanıştırıyor. Her ne kadar aralarında bir cinsellik olmasa da, kendine bir adam kiralıyor yani.

Kopenhag Üçlemesi’nde bolca maruz kaldığımız çocukluk travmaları bu kitapta da baş rolde. Lise’nin annesiyle sorunlu ilişkisi, satır aralarında sürekli karşımıza çıkıyor ve bugün dönüştüğü insanı daha iyi anlamamızı sağlıyor. Yine üçlemenin son cildi olan Bağımlılık’ta gördüğümüz madde bağımlılığı ve duygusal bağımlılık temaları bu kitabın da temel meselelerinden.

Romanın anlatıcısı tuhaf, belirsiz ve güvenilmez. Kimi zaman Lise’nin kendi sesi gibi duyuyoruz, kimi zaman bir üçüncü göz gibi. Bu da hissettiğimiz tekinsizlik duygusunu artırıyor bence. Anlatıcı bir yerde şöyle diyor: “Okurumdan onu (Lise’yi) sevmesini istemiyorum, ama empati duygusuna gerçekten muhtaç. Çocukken sevgiden yoksun kalan biri, sevilmeye değer olduğuna inanmak için bitimsizce çabalar.”

Belki de kitabın ve hatta Ditlevsen’in tüm yazdıklarının özeti bu. Epeyce depresif ama çokça güçlü bir roman Vilhelm’in Odası. Zorlanarak da olsa okuduğum için mutluyum.

*Yayınevi göründüğü için #reklam

© 2026 eylulgormus.com | Tüm hakları saklıdır. | Web tasarım: mare.design

Bu siteden dilediğiniz gibi faydalanabilirsiniz, ancak sitede yer alan incelemelerin kopyalanıp başka mecralarda paylaşılması kati suretle yasaktır. Okuduğum ancak burada listelenmeyen kitaplar da var; çok yıllar önce okuyup siteye eklemeyi atlamışımdır yahut paylaşmamayı seçmişimdir. Bu iki hususa saygı göstermenizi önemle rica ederim.

Satış Sözleşmesi | Kullanım Koşulları | İptal & İade Politikası | Gizlilik Politikası | Çerez Politikası | Hakkında & İletişim