Borges’in geç dönem eserlerinden biri “Brodie Raporu” ve okuduğum diğer eserlerine göre epeyce farklı. Bu kitaptaki öyküler, yazarın diğer öykülerine göre çok daha gerçekçi, çok daha az sihirli ve çok daha sade bir dille kaleme alınmışlar. Peki bu onları daha kıymetsiz kılıyor mu, bence hayır; yalnızca farklılar. Büyük eserlerindeki barok lezzet bunlarda yok evet ama aynı tekinsizlik mevcut – ve o tekinsizliğin yarattığı bir tuhaf içine alma hâli. Bu kitap belki Borges’e başlamak için iyi bir kitap olabilir diye düşündüm – Borges’e dair gerçek bir fikir vermeyecek olmasına rağmen kolay okunabilirliğiyle beraber onun beyin yakıcı evreninin hafifçe sezilmesini sağlayabilir çünkü. Bence bu kitabı en iyi kendisi tarif etmiş önsözde: “Yıllar bana Borges olmaya boyun eğmeyi öğretti.”
