Değişen Dünyada Bir Sanatçı

Hiç ummadığım biçimde en sevdiğim Ishiguro kitabı oluverdi “Değişen Dünyada Bir Sanatçı”. Aslında epey klişe bir tartışma olan sanat sanat için midir / toplum için midir sorusuna eğiliyor yazar, bunu da II. Dünya Savaşı sonrasında dönüşen Japon toplumunun içine yerleştirdiği bir ressam üzerinden irdeliyor. Masuji Ono’nun iç hesaplaşması, yeni dünyadaki yurtsuzluğu ve kabul etmekte güçlük çektiği sıradanlığındaki hüznü çok güzel anlatmış Ishiguro. Kendisi şüphesiz çok iyi bir romancı, çok sürükleyici biçimde yazıyor ama ben yine de biraz daha “lezzet” arıyorum edebiyatta ‑ buna rağmen gerçekten beğendiğimi söyleyebilirim. Son olarak: Japonların müthiş nazik biçimde birbirlerine üstü örtülü hakaretler edişleri her seferinde ruhumu darlıyor. Japon kültüründeki bu huzursuzluğu okuduğjm her Japon romanında seziyorum, dolayısıyla hepsinde garip bir gerilim hâli oluyor. Kötü bir şey değil bu, sadece ilginç. Son olarak da şu cümleyi bırakıyorum üzerinde düşünme şeysi olarak: “Meşruiyetinden kuşku duyduğun bir dünyanın güzelliğini takdir etmek zor.”