Thomas Mann’ın, 12. yüzyıldan kalma bir Hint efsanesini yeniden yorumladığı romanı “Değişen Kafalar”, zihin ve beden arasındaki ikiliğe dair epey ilginç bir kitap. Bizi biz yapan kafa mıdır beden mi sorusunu oldukça beklenmedik bir biçimde (spoiler vermemek adına belirtmiyorum o biçimi) didikliyor. 1940’ta yazılmış olan roman, bugünden bakınca bence olduğundan daha da ilginç bir hale bürünüyor; zira bugün bedenlerimizi türlü müdahalelerle baştan aşağı değiştirme şansımız var ve fakat bence kitabın sorduğu soru hala geçerli; vücudumuzun yerine şu veya bu biçimde başka bir vücut koyduğumuzda biz kim oluruz?
Arzunun çalışma dinamiklerine dair de pek çok soru bırakıyor Mann kucağımıza. Tensel arzunun ne kadarı zihne, ne kadarı vücuda yöneliktir, güzeli ve çirkini salt estetik üzerinden mi ölçeriz, tinsel / zihinsel olana ne biçimde bakarız? Arka kapakta dediği gibi; “Doğu ve Batı, zihin ve beden, dostluk ve aşk, erotizm ve ruhsal uyum gibi motifler üzerine” çok şey söylüyor roman sahiden. Ben kendisini çok sevdim.
Bu arada kitap enteresan bir kültürlerarası etkileşime de yol açmış; Mann’ın Hint efsanesinden yola çıkarak yazdığı roman, Hint oyun yazarı Giris Karnad’a ilham olmuş ve kendisi ödüllü oyunu Hayavadana’yı yazmış. Bir anlamda öykü kendi coğrafyasına geri dönmüş diyebiliriz.
Edebiyatın seyyahlığını izlemek ne güzel bir şey. ❤️
