Allahım, ne berbat bir hikaye. Yanlış olmasın, roman berbat değil, anlattığı hikaye berbat. O kadar zehirli bir hikaye anlatıyor ki Murat Uyurkulak, kitapta anlattığı pislik üzerime sıçramış gibi, kirlenmiş gibi hissediyorum resmen. Bu da kitabın gücünün ispatı tabii elbette.
Murat Uyurkulak’ın uzun bir aradan sonra yayımladığı romanı Dipte, kendisinin edebiyatından alışık olduğumuz üzere son derece politik bir anlatı. Son yıllarda kendisi de pek çok yazarımız gibi senaryo yazımına odaklandı malum, bu kitapta da çok iyi bildiği o dünyaya davet ediyor okuru ve sinema ve yayıncılık sektörünün son derece girift, sahte ve çıkar ağlarından müteşekkil evreninin ipliğini pazara çıkarıyor.
Hikaye bugünde geçse de, mevzubahis “kirlilik” epey eskiye dayanıyor. Yıllar önce gizemli biçimde ortadan kaybolmuş bir bilim adamının kayıp bavulu ortaya çıkıyor, içinde mektupları, notları ve türlü belgeler var. Ta Osmanlı dönemine uzanan köklü bir aileden gelen bu adamın geçmişiyle memleketin darbeli, ayak oyunlu, ihaleli geçmişini iç içe geçirerek anlatıyor Uyurkulak. Bu bavuldan çıkan malzemelerle hikayenin bir filminin yapılmasına karar veriliyor ve kitabın büyük bölümü de senaryo ekibinin toplantılarını anlatıyor. Yazar bizi sık sık geçmişe götürerek her karakterin geçmişini de anlatıyor bu toplantılar sırasında.
Epeyce çok karakterli bir roman bu, karakterlerin her biri de memleketin bir başka cephesini temsil ediyor. Bu arada kitaptaki insanların ve mekanların gerçek karşılıkları olan ve fakat isimleri değiştirilmiş yerler olduklarını anlıyoruz, bazılarını çıkarabildim bazılarından emin değilim. Bu anlamda Uyurkulak okuru bir oyuna da davet ediyor, ben çok eğlendim bu oyunu oynarken.
Oyun demişken, kitabın adında da bir oyun var: her ne kadar ilk akla gelen anlamıyla dibin dibini görmüş olma halini anlatıyor olsa da kitap, bir yandan da kitapta geçen ve kısaltması DİP olan bir siyasi partiye de referans veriyor. Diptekileri, gerçekten “zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyi olmayanları” toplayabilmiş bir parti bu, bu “berbat” hikayenin finalini de onlar yapıyor zaten. Ve her şeye rağmen umutlu bir final bu.
Ben çok severek okudum.
