Nasıl güçlü bir kitap ya bu. Çok hüzünlü, çok gerçek, çok zor – ve çok çok iyi. Keşke yazdıklarını yok etmeseymiş de Rosales’in daha çok eserini okuyabilseymişiz.
Kendi cümleleriyle bitireyim, bence zaten bu kitabın da özü gibi: “Hem komünist hem de kapitalist toplumda yaşamış, her ikisinde de kayda değer bir nitelik bulamamış olan insanın deneyimi tehlikeli olacaktır elbette. Benim mesajımın kötümser olması doğal. Gördüğüm, çevremde öteden beri tanık olduğum şeyler, bundan ötesine olanak tanımıyor. Tanrı’ya inanmıyorum. İnsana inanmıyorum. İdeolojilere inanmıyorum.”
