Çok acayip bir kitapmış bu, modern klasik olarak anılmasına şaşırmamak gerek. Sonsözde yazdığı gibi: “Auschwitz’den sonra edebiyat ne yapabilir” gerçekten? Hegel’in, Schopenhauer’in, Seneca’nın, Kant’ın, Lao-Tzu’nun, Socrates’in, Gaugin’in, Van Gogh’un, Bosch’un, Brueghel’in, Rembrandt’ın ve nicelerinin hayaletleriyle çevrili Hanta’nın kısa tiradı çok soru soruyor. Dünya böyle bir dehşet içinde dönüşürken sanat nerede duruyor? Yalnızlıklarımıza gürültü katmanın ötesindeyse eğer, nerede sahi? Ezcümle: Seni çok sevdim Hrabal.
