İlk Modiano’mdu, sevdim. Bu kitaba şöyle 3‑4 saatiniz varken başlayın derim zira insan bırakamıyor kendisini. Ne biçim bir sürükleyicilik tarif edemem, kurgu nefis. Hafızasını kaybeden Guy Roland kim olduğunu bulmaya çalışırken siz de heyecanla yolculuğunu takip ediyorsunuz. Sezdirmeden, ince ince kimlik, hafıza, geçmiş ve benlik konularında bir dolu şey söylüyor yazar. Kayıp birini bulmak bir büyük iştir, kayıp olan kendinizse iş daha da çetrefilleşir. Dünyada bıraktığımız izler tamamen yok olur mu? Kendi hikâyemizi yeniden yazabilir miyiz, bu ne kadar mümkündür? Bir sürü soru. Tek eleştirim dil olarak biraz fazla yalın olması olabilir (zira ezberlediniz, ben biraz lezzet arıyorum), ama genel olarak çok keyif verici bir okumaydı. “Binaların eski sakinlerinin ayak seslerinin hala yankılandığına inanırım. Arkalarından bir şey titreşmeye devam eder: bu dalgalar giderek azalsa da, dikkatli bir kulak onları duyabilir.”
