En son okuduğum Genazino kitabını (Elden Düşme Dünya) şöyle paylaşmışım: “karakterlerindeki orta yaş erkeği depresyonuna bulanmış mizahı seviyorum.” – Bu mizah ve depresyon bu kitapta da fazlasıyla mevcut. Herkesin tatmin eder mi emin değilim ama ben çok seviyorum Genazino’yu. Kitaplarındaki olaysızlığı, gündelik hayatla ilgili çok derinlikli gözlemlerini… Bitirince insanda bir “vaziyet” bırakıyor ki bence iyi edebiyat da bunu yapabilmeli zaten. İşte böyle.
