Bitti, sevdim. Ama beklentim çok yüksek olduğundan mıdır bilmem, 10 üstünden 10 diyemiyorum. Bizimki gibi yaraları bol bir ülke olan İspanya’nın en derin yaralarından biri olan iç savaş döneminden bir hikaye bu. Belgeselle kurgu karışımı, kitabın yazım sürecinin de esere dahil olur gibi olduğu (ama “bu kitaptaki yazar ben değilim” diyor bir yandan da Cercas) enteresan bir hibrit eser Salamina Askerleri. Yazar, yazarkenki çekincelerini de aktarıyor ve o çekincelerinde haklı olduğu kısımlar var bence, sanki biraz tutuk ilerliyor kitap. Ta ki yine kurgusal bir Bolaño’nun dahil olduğu son bölüme dek. Son bölüm bir şaheser. Miralles, bugüne dek okuduğum kitaplardaki en etkileyici karakterlerden biri – bana Cennetin Kökleri’ndeki Morel’i anımsattı bazı açılardan. Bu kitap falanjist Sanchez Mazas’tan çok olağanüstü Miralles’in öyküsü bence. Cercas’ın diğer eserlerini de okuyacağım mutlaka. Şu alıntı da ne tanıdık, ne üzücü, değil mi? “Bence uygar ülke, kimsenin politika ile zaman harcama gereksinimi hissetmediği yerdir.”
