Bu gerçekten söylendiği kadar büyük bir kitapmış ya. Okurken başta Osman Kavala olmak üzere haksız ve hukuksuz yere, hem de iddianamesiz senelerce içeride tutulan insanları düşündüm, çok zorlandım. İnsan hayatının devletin “büyük emelleri” için araçsallaştırılması ne kadar eski, ne kadar klişe, ne kadar acıklı. Yakov’un öyküsünü şaşkınlıkla okumuş olmayı dilerdim, maalesef öyle olmadı. Şu iki cümleyi de buraya bırakıyorum, tanıdık geleceğine eminim. “Ölümcül bir savaşa girmişsin ve herkes ‘Savaş mı? Kim savaşıyor? Barış var’ numarası yapıyor.” “Hasta bir ülkede sağlığa doğru atılan her adım hastalıktan beslenenler için bir hakaret gibidir.”
