İlginç bir kitap “Tespih Ağacının Gölgesinde”. Derdi çok net: ırkçılık, ama gündelik olanın içine sinmiş haliyle. Özellikle de şu cümleyi kuranların okumasını isterim: “Türkiye’de ırkçılık yoktur, bizimki vatanseverlik ekseninde bir milliyetçilik.” Çünkü kitapta karşılaştığım birçok söz, tavır, bahane çok tanıdık geldi; yer değiştirse de mantık aynı, yarası aynı. Yazar büyük büyük laflar etmiyor; küçük bir hikaye üzerinden derdini anlatıyor.
Ama beni asıl yakalayan baba-kız tarafı oldu. Tanrısal görünen babayı öldürmek, yani o mutlak otoriteyi kafanda devirmek, ama aynı anda sevgiyi de korumak… Bu kadar keskin olmamakla beraber babasıyla sık sık siyasi tartışmalar yaşayan bir kız evlat olarak bana çok dokundu. Kitap bu çatışmayı bağır çağır değil, sessizce anlatıyor.
Ama… Anlatım yer yer pürüzlü; bazı karakterler daha derin olabilirmiş, kimi sahneler çok uzuyor. Dil sade, akış doğal; duyguyu zorlamadan veriyor, evet ama yavan sanki biraz. Çok iyi bir kitap değil, ama başta dediğim gibi; “ilginç”.
