Bayıldım. Bayıldım ve hiç unutmayacağım bu kitabı. Tam gereken zamanda okuduğumdan belki, içime çok işledi. “Coetzee ile Marquez’i karıştırın, Agualusa’yı elde edeceksiniz” yazıyor arkasında, çok doğru. Ölüme, yalnızlığa, hatırlamaya, toplumsal dönüşüme dair ne çok şey var içinde. Epey ağladım ama iyi ki okudum. Şu cümleye tutunmak istiyorum: “Başkaları tarafından özlenen insanlar cennete giderler. Cennet, başkalarının kalbinde işgal ettiğimiz yerdir.” Bence de öyledir, öyleymiş. O yüzden kitaptaki gibi “gözlerindeki bakışla beni okşayan, beni anlayan, beni ayakta tutan” o bir kişi de oradadır şimdi, biliyorum.
